Mijn verhaal

01-01-2017

Iedereen is anders, iedereen is uniek en iedereen heeft zijn eigen verhaal. Daarom wil ik ook graag mijn verhaal met jullie delen! Spannend? Ja best wel! Maar 2017 is voor mij een jaar om uit mijn comfort zone te komen, 2016 achter mij te laten en opnieuw te beginnen. Dan hier mijn verhaal:

Het begon toen ik 15 jaar was. Ik was gewoon niet tevreden met mijn eigen lichaam! Dik was ik zeker niet en van vele kreeg ik te horen dat ik juist het perfecte lichaam had! Voor mij was dit alleen niet zo. Ik wilde er iets af. Gewoon iets gezonder eten en iets meer bewegen, ja dan zou ik wel weer tevreden zijn met mijn lichaam! Ik was altijd al wel van het gezonde, maar at daarnaast ook veel ongezonde dingen hoor. Maar als ik had geweten dat het zo gelopen zou zijn was ik hier nooit mee begonnen!

Maar helaas kies je er niet voor om een eetstoornis te krijgen en kruipt dat langzaam in je leven. Van iets gezonder eten en iets meer bewegen, naar veel minder eten, eten overslaan en elke dag sporten. Niets eten kwam bij mij nooit voor daar vond ik eten ook veel te lekker voor. Ik merkte al snel dat er iets mis was en dat het eigenlijk niet klopte. Dus ben ik toen die tijd naar mijn ouders gegaan en heb ik er goed met hun over gepraat dit wilde ik niet dus ik wilde er iets aan doen! Pap en mam gaven mij de kans om er zelf met hun boven op te komen, want sterk was ik altijd geweest dus moest ik dit ook kunnen! Maar dat was helaas niet het geval. Ik heb toen zelf besloten naar de huisarts te gaan en hulp te vragen!

Het was niet dat ik niks meer wilde eten en alleen maar wilde afvallen. Ik was al snel gestopt met sporten, maar mijn gewicht vloog eraf. Waar veel mensen blij mee zouden zijn maar ik niet, want hoe meer eraf ging hoe meer eraan moest en dat was wel het probleem het aankomen. Toen ik hulp kreeg werd ik snel geconfronteerd met hoe ik ervoor stond en al snel ging de knop om. In mijn examen jaar van de mavo gingen we met de klas naar Parijs en daar was de knop helemaal om gegaan. Van de een op andere dag at ik alles weer, ik was vrolijk, trok me nergens meer van terug en alles leek goed te gaan. Ik heb maar twee gesprekken gehad en daarna ben ik er mee gestopt want alles ging goed.

Dit hield ik een jaar vol tot het weer langzaam op de achtergrond kwam. Eerst stopte ik het een beetje weg en dacht van dat is gewoon even een weekje zo volgende week is er niks meer aan de hand. Na de mavo ging ik naar de havo. De druk werd hoger en de triggers voor de eetstoornis kwamen terug. In november 2015 begon mijn terugval dus weer langzaam op te komen. Toen heb ik besloten om een stapje terug te doen en mijn examenjaar van de havo in twee jaar te doen. Vandaar dat ik nu nog op de havo zit. Eerst was ik het hier totaal niet mee eens, maar nu ben ik zo blij dat ik die keus gemaakt heb. Ondanks mijn diepte punt van dit jaar heb ik toch mijn halve havodiploma weten binnen te halen! Hoe? Vraag dat mij niet, want dingen onthouden kon ik op dat moment niet en de concentratie was ver te zoeken. Niet alles hoeft perfect te zijn, iets minder is ook soms gewoon goed. Dat kan ik nu zeggen, maar eerder hoorde je me dat zeker niet zeggen. Maar de terugval kwam dus weer en zo speelde er wel weer meer factoren mee. Het altijd alles goed willen doen voor een ander en jezelf even te kort doen. De examens stonden weer voor de deur en dus veel stress, een relatie waarbij je gevoel helemaal wegging. Ja de eetstoornis had me weer dubbel en dwars te pakken.

Niet zo'n beetje ook niet. In 2/3 maanden tijd verloor ik weer veel van mijn gewicht, want na dat ik de eerste keer van mijn eetstoornis af leek te zijn was ik nog net niet op gezond gewicht. Ik melde me weer aan voor hulp, want dit keer wilde ik er goed vanaf. Ik was er klaar mee en wilde volop van het leven kunnen genieten. In februari dit jaar melde ik me aan en eind juni had ik mijn intake. Een veel te lange tijd ertussen en dat was het ergste van alles. Mijn gewicht liep snel terug. Ook heb ik veel last van darmklachten, waardoor het eten niet makkelijker ging. Op een gegeven moment kreeg ik van alles buikpijn. Of ik nou chocolade at of paprika niks lag meer lekker op mijn maag. Ik was niet bang voor eten, ik was bang voor pijn. Ik vergleek eten met pijn en kreeg daarom moeite met eten. Nu na lang onderzoeken ben ik er eindelijk achter waar ik niet tegen kan. Als ik hier oplet heb ik er ook weinig last van. Ik heb een lactose-intolerantie en kan slecht tegen paprika, ui, knoflook, frisdrank, koolsoorten en koffie. Als ik hier maar rekening mee houd gaat het prima. Van mensen krijg ik dan ook vaak te horen, maar dan kun je bijna niks meer eten? Dat is dus helemaal niet het geval! Gewoon een beetje creatief zijn en dan kom je erg ver!

Een week na de intake zou ik op vakantie gaan naar het buitenland, maar vanwege mijn lage gewicht kon dit niet doorgaan. In plaats van op vakantie gaan mocht ik overnachten in het ziekenhuis en mijn 18e verjaardag door brengen op de kinderafdeling van het ziekenhuis. Uit het ziekenhuis werd ik snel ontslagen. Ik at zelf en de knop leek weer om te zijn, mijn gewicht nam toe en ik kon voor het eerst weer echt genieten. Thuis ging het ook goed en er ging weer een wereld voor mij open. Ik heb nog een paar gesprekken gehad, maar daar kwam ik niet veel verder mee. Het eten ging goed en ik kwam aan, maar ik heb gewoon even een schop onder mijn kont nodig en dan gaat alles bijna weer vanzelf! Ik besloot ongeveer 3 weken geleden om de hulp helemaal achter mij te laten! Ik wil het voor mezelf doen en laten zien wat ik kan en vooral mijn ouders trotst maken. Aan hun heb ik toch echt het meeste gehad de afgelopen jaren. Zonder hun was ik niet zo sterk geweest!

Sinds ik mijn eigen blog heb en dus een bezigheid heb voel ik me beter dan ooit en is mijn motivatie ook groter dan ooit! Ik wil fit en gezond worden en rond kunnen lopen met een mooi lichaam. Ik wil geen plank meer zijn, een paar vetjes is toch ook gewoon menselijk! Ik wil weer van mijzelf kunnen houden en niet alles hoeft perfect te zijn! Ik ben goed zoals ik ben. Ik mag er zijn en ik mag genieten. Ik kan nu echt zeggen dat ik gelukkiger ben dan ooit! In dit nieuwe jaar wil ik daarom ook gewoon zo door gaan en volledig hersteld zijn in hoeverre dat natuurlijk kan! Ik wil een gezond gewicht bereiken. Dat is mijn doel. Ik weet dat ik het kan, want daar ben ik al een tijd mee bezig! Ik ga dit doorpakken en van 2017 mijn jaar maken. Ik ga mijn havodiploma halen en aan een nieuwe opleiding beginnen! Maar vooral genieten, genieten en nog eens genieten. Want het leven is zo mooi!

Dit is mijn verhaal in het kort! Maar ik wil een ding duidelijk maken. Wees trots op je zelf en niet alles hoeft perfect te gaan! Geniet van je leven en hou van je zelf! Jij mag er zijn en jij bent het waard! Want andere van jou vinden doet er niet toe! Zorg goed voor jezelf want pas dan kun je goed voor een ander zorgen! Genieten in het leven is het belangrijkste dat er is ben ik wel achter gekomen! En eten hoort erbij en daar moet je gewoon lekker van genieten, zolang de balans er maar is, want daar draait het om in het leven!

Liefs Lisa